فراخواند . پيامبر معمولا جز خواص اصحابش را از تصميم خويش آگاه نمىكرد ، و گاهى هيچ‌كس را آگاه نمىكرد بلكه گروهى از سپاه را به جهتى جز آنچه كه تصميمش را داشت مىفرستاد تا دشمنان و منافقانى را كه در ميان اصحابش پنهان بودند گمراه سازد ، مبادا به دشمن خبر بدهند و او براى مقابله يا گريز آماده شود . ولى در اين غزوه روش خود را تغيير داد . پيامبر ( ص ) به سازمان دادن آن سپاه همت گمارد و تصميم گرفت در موقعيتى مناسب براى رودررواى با بزرگترين حكومت آن روزگار قرار گيرد . و چون در توانش نبود كه براى چنين سپاهى امكانات و سلاح مورد نياز را تأمين نمايد ، مصلحت در اين ديد كه توانگران مسلمان را مكلف به كمك مالى كند و از ايشان براى مجهز ساختن سپاه به امكانات و تسليحات يارى گيرد . از اينرو به گروهى از ايشان پيغام فرستاده ايشان را تشويق نمود بوسيلهء آنچه خداوند از فضل خويش به ايشان داده است با او همكارى كنند . گروهى از ايشان با سخاوت و با وجود بلائى كه آن سال حجاز بدان دچار شده و بدست آوردن ضروريات زندگى به سبب قحطى و خشكسالى براى طبقات ضعيف تقريبا ناممكن شده بود ، به پرداخت دارائى خويش شتاب كردند . ( 1 ) اين غزوه در فصل تابستانى آتشبار انجام مىشد و مردم در آن هنگام در انتظار رسيدن زمان بهره‌گيرى از ميوه‌ها و محصولات مدينه بودند ، و آرزو مىكردند كاش اين غزوه در فصل ديگرى از سال كه معتدل‌تر و راحت‌تر از آن فصل باشد انجام مىشد . با اين حال گروهى از مسلمانان اين دعوت را با دلهائى شاداب از ايمان و جانهائى آرام يافته از نويد خداوند به جهادگران استقبال كردند ، جهادگرانى كه زنان و فرزندانشان را رها مىكنند تا بيابانها و صحراهاى نامسكون را براى روبرو شدن با سپاهى بپيمايند كه شمار و تجهيزات و سلاحش بر ايشان برترى دارد . آن هم در آن سال خشك كه مورخان آن را به جهت سختيهاى مردم بخاطر قحطى و بىبارانى « عام العسره » ( سال دشوارى ) نام داده‌اند .